Show mei 2018

VOORJAARSHOW GELDERSE GRASPARKIETEN CLUB

Door Peter van Amelsvoort

De tweede editie in 2017 van de voorjaarshow is i.v.m. de hoge temperaturen afgelast. De voorzitter had het  in zijn voorwoord over uitzonderlijk warm weer. Misschien was dit in 2017 een uitschieter. Maar de meimaand in 2018 ging daar nog eens een keer over heen. Het voordeel van langdurig hoge temperaturen is dat de vogels er al enigszins aan gewend geraakt zijn. De keuze om de show een uur te vervroegen was dan ook een te verantwoorden “noodoplossing”. De heren keurmeesters uit het zuiden van het land (Jac Cuyten) en België (Filip Reso en Alain Morris) moesten de wekker dus een uurtje vroeger zetten en ook de inzenders dienden de verlichting in het hok nog eens te checken. Een combinatie show vraagt administratief  wel wat extra werk maar er lag weer een mooie catalogus klaar waarvoor mede dank aan Harry Nijland. Ook de verloting (tombola) van vier vogels geschonken door de leden Harry Ruumpol, Henk van Dort, Rob Alofs en Appie van Gelder was een succes. Jammer dat Harry Ruumpol heeft besloten om te stoppen met zijn vogels, maar voor de tombola kunnen wij hem volgend jaar wel weer uitnodigen. Hij weet hoe je de jeugd moet betrekken bij onze hobby. Ook werd Martin Hartjes nog even door onze voormalig voorzitter in de spotlights gezet. Hij heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan het bestuur en het showmanagement is bij hem in goede handen. Al met al weer een mooie dag waarop in Brummen toch maar weer een dergelijk evenement georganiseerd kan worden.

De resultaten

Tijdens deze rayonshow is er een enigszins afwijkende prijzen verdeling ten opzichte van de landelijke clubshow zo is er geen algemeen kampioen of beste tegengeslacht. In de verschillende categorieën worden de beste man en pop aangewezen.

De winnaars waren: Foto’s van Gerard Peters en Peter van Amelsvoort

  • Veldt met 3 vogels (kooi 104, 106, 25) en 4 prijzen
  • de Ruiter met 3 prijzen (kooi 101, 56, 64)
  • Van Amelsvoort-Reijnders met 3 prijzen (kooi 96, 7, 65)
  • Dijkgraaf-Kandiah met 1 prijs (kooi 36)
  • Alofs met 1 prijs (kooi 13)
  • van Dort met 1 prijs (kooi 125)

Beste man voor de rui (104) was tevens beste man WVK voor de rui. Deze violette vogel van A.Veldt had een mooie nek en ooglijn met een diepmasker. Vanuit de washuid zou er nog wel wat meer breedte op mogen komen. De donkerfactorige vogels deden het goed voor deze kweker, ook kooi 106 was goed voor beste WVK man bij de vogels in en na de rui. Een vogel met mooie rondingen, de kleur was ook voor deze kleurslag in deze fase van de ontwikkeling redelijk goed, ook een goede brede kop, de staart was niet optimaal.  Beste EKO pop was een grijze vogel (kooi 25) goed in conditie en met een brede ondulatie tekening (mag nog ronder), goede spots waarbij het masker wat dieper zou mogen, maar wel in verhouding tot de vogel.

Beste WVK pop (101) in en na de rui was van W. de Ruiter, een stijlvolle kobalt overgoten pop met een goed masker en een rechte ruglijn. Beste EKO WVK man (56) een lange blauwe overgoten vogel met een goede stokstand, de vogel zou iets meer rondingen mogen hebben, maar ook hier kan de temperatuur van invloed zijn geweest waardoor de vogels zich strak trekken. Beste WVK pop (64) was een geelmasker recessieve vogel met een goede bontverdeling, zeker voor een pop die meestal te donker zijn.  Voor een EKO vogel zouden de bijspots meer geconditioneerd kunnen worden.

Beste pop in en na de rui (kooi 96) van het partnership van Amelsvoort-Reijnders was een geelmasker hemelsblauwe cinnamon. Een massieve pop die een beter wigvorm mocht hebben maar excelleerde in de kop, wel enige schachttekening. Beste EKO man (7) met een grijsgroene man met een uitstekende wigvorm en kopbreedte. Vogel showde door de warmte niet optimaal waardoor de blik naar beneden miste. Beste paar EKO met twee grijze vogels waarvan de man zich goed liet zien door zijn stokstand en voorwelving, niet helemaal schoon in het masker. Gelijkvormigheid niet op alle onderdelen aanwezig omdat de pop ook kleiner was dan de man, maar wel vergelijkbare spots als detail.

Beste pop voor de rui (36) was een grijsgroene opaline van het partnership Dijkgraaf-Kandiah. Een baby met een aanzienlijke lengte en formaat, redelijk schoon voor een opaline ook in relatie tot de ondulatie tekening. Het geel van de kop zou nog wat verder door moeten lopen. Vogel liet een goede wigvorm zien.

Beste man in en na de rui (13) was een grijsgroene van Rob Alofs, vogel met een mooie cap en een goede lengte. Gooide wat weinig en keek wat naar boven.

Beste paar in en na de rui (125) was van H. van Dort, redelijke gelijkvormigheid bij dit lutino paar ook wat betreft de kleur.